ชีวิตของคนเรานั้น เกิดมาเพื่อรอวาระสุดท้ายหรือวันตายนั่นเอง เพียงแต่ไม่มีใครหยั่งรู้วันตายของตัวเองได้ว่าจะจบสิ้นเมื่อใด ชะนั้นได้เกิดมา 1 ชาติควรกระทำแต่สิ่งดีงามดิฉันเป็นคนหนึ่งที่ไม่เชื่อเรื่อง เวรกรรม มันไม่มีอยู่จริง !!.....เรื่องที่ดิฉันจะเล่าต่อไปนี้ เกิดขึ่นเมื่อตอนอายุ 7 ขวบ ดิฉันเป็นคนที่ชอบ เสียงร้องที่เจ็บปวดของสัตว์ เป็นที่สุด เวลามันร้องดิฉันจะหัวเราะเสียงดัง หมา แมวแถวนั้น ไม่มีใครกล้า เดินผ่าน ดิฉัน เพราะมันจะเจ็บตัวทุกครั้ง
วันหนึ่งดิฉันได้ลูกแมวตัวแดงๆมา 1 ไม่ยอมร้อง ดิฉันนึกสนุก อยากได้ยินเสียงมันร้อง จึ่งนำเอาแมวเคาระห์ร้ายตัวนั้น มาขังกรงไว้ จากนั้น เดินไปหยิบน้ำร้อนมาราด ลงบนตัวมัน คราวนี้มันร้องไม่หยุด แถมสักครู่ ตาทล่นออกมาอีก ดิฉันหัวเราะเสียงดังจนแม่ออกมาดู ไม่นาน ลูกแมวตัวนั้นก็สิ้นใจ อย่างทรมาน ตอนมันจะตาย มันจ้องดิฉัน อย่างไม่กระพริบตาเลย บาปกรรม จริงๆ ลูกฉัน เวรกรรม เวรกรรม แม่พูด แบบนี้หลายรอบมาก แต่ดิฉันก็ยังหัวเราะไม่หยุด และแล้วแม่ก็หยิบลูกแมวตัวนั้นไปทิ้ง
เหตุการณ์ เริ่มเลื่อลาง จนดิฉันลืมมันไป จากเด็กน้อยบ้านนอก มาเข้ามาทำงานในเมืองหลวง เป็นสาวโรงงานน้ำตาล ชีวิตมีความสุขทั่วไป มีงานทำ มีสามี และแล้ววันหนึ่งเหตุการณ์ที่ดิฉันไม่มีวันลืมก็เกิดขึ้น จากการที่ควงกะมากไปหน่อยทำให้พักผ่อนไม่พอ ในโรงงานเป็นโรงงานผลิตน้ำเชื่อม ซึ่งจะต้องมีการต้มน้ำเดือด เพื่อเป็น วัสดุ ผสมต่อไป ระหว่างเดินเอางานไปส่งอีกแผนก ดิฉันเกิดอาการหน้ามือเป็นลม ล้มลงที่ บ่อน้ำร้อน โดยการล้มของดิฉันเป้นการเอาหน้าลง ความรู้สึก หน้าร้อนมาก ร้อนเหมือนใจจะขาด ได้ยินเพียงเสียง กรีดร้อง โวยวาย แล้วโลกก็มืดลง สนิท
ดิฉันตื่นขึ้นอีกครั้ง ร่ายกายถูกห่อและพัน เต็มไปด้วยผ้า พันแผล ลืมตามองรอบๆ ไม่ชัด เจ็บไปหมดทั้งตัว ไม่นานคุณหมอก็เดินเข้ามาตรวจอาการ แจ้งว่า คนไข้มีทั้งข่าวดี และข่าวร้าย .. ข่าวร้ายก็คือ ตาข้างขวาของคุณจะบอดสนิท และข่าวดีก็คืออคุณกำลังท้อง 3 เดือน แล้ว ความรู้สึกในตอนนั้น บอกไม่ถูก มากมาย ปนๆกันไป ดิฉันพักรักษาตัวที่บ้านนอก เวลาช่างผ่านไปอย่างๆช้าๆ ลำบากมากค่ะ เพราะแผลที่หน้าทำให้ สามี ไปมีคนอื่น การงานไม่มีทำ เป็นภาระที่บ้าน รู้สึกแย่มากและแล้ววันที่รอคอยก็มาถึง วันที่จะได้พบหน้าลูกน้อยเพื่อเป็นกำลังใจต่อไป ก็มาถึง
การคลอดผ่านไปอย่างทรมาน พยายามมาแจ้งว่าดิฉันได้น้องผู้หญิงค่ะ พอพยายามพาน้องเข้ามาพบหน้ากันเป็นครั้งแรก ดิฉันก็ต้องปล่อยโฮ ออกมา เพราะลูก ลูกของดิฉัน มีผิวที่ทลอก เนื้อตัวเป็นเกล็ด เต็มไปหมด นี่ลูกฉันเป็นน้องดักแด้หรือ
บางสิ่งบางอย่างผลุดขึ้นในความคิด ภาพ ลูกแมวที่ดิฉันราดน้ำร้อนผลุดขึ้นมา ร่างลูกแมวที่ดิ้น ทุรน ทุราย ในตาที่มองแดงกล่ำ ลูกตาจะหลุดออกมาจากเบ้า มันทำให้ฉัน ร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใคร เวรกรรม เวรกรรมจริ้งๆๆ
